Bob

Onze hond heet Bob en Bob kan heel hard blaffen maar het is een lieve en vooral luie hond. Bob is onze stofzuiger tijdens het eten, onze bel wanneer er een kind wordt gebracht of opgehaald maar vooral onze luid snurkende knuffelbeer. Bob ligt het liefst heel de dag te slapen, vind het kroelen en aaien van de mini handjes ook heel fijn en begroet alle kinderen dan ook graag, soms met een lik (dit mag hij niet maar sommige kinderen vragen erom). Bob is opgegroeid met kinderen om hem heen en is het dus gewend. Grote mensen vind hij op het begin niks maar wanneer hij je kent is hij door het dolle heen om je weer te zien. Ik leer de kinderen om te gaan met Bob en andere dieren. We aaien Bob, we slaan nooit onze armen om Bob heen om te knuffelen en gaan ook niet op hem zitten. Als Bob slaapt laten we hem met rust, hij heeft zijn eigen eten en drinken en daar blijven we van af. Ook leren we dat niet alle dieren het zelfde zijn, dat dieren lief en leuk kunnen zijn maar je altijd voorzichtig moet doen bij het benaderen van een dier.